Jaka będzie przyszłość Roberta Kubicy?
Czy Mercedes obroni mistrzostwo?
Sprawdź co zainteresowało Twoich znajomych.

GP USA 2017-10-22
f1 - GP USA

Tłumacz

Podobne:

Skomentuj

Cóż to był za kierowca: Juan Manuel Fangio

Udostępnij na Facebook
08.09.2014 06:50, autor: Szymon Tomala, wyświetleń: 2246
Juan Manuel Fangio powszechnie znany jako „Maestro” wywalczył pięć tytułów mistrzowskich. I choć startował dawno temu, jego legenda jest żywa do dziś. Zapraszamy do poznania historii JMF.
Argentyńczyk wystartował w 51 wyścigach Formuły 1, z których wygrał 24. W szczególności był znany z umiejętności wygrywania ścigając się niekonkurencyjnymi konstrukcjami. Znana była również jego wytrzymałość i kondycja fizyczna, która w tamtych czasach pomagała mu w wygrywaniu kolejnych zawodów.

Urodzony w Balcarce 24 czerwca 1911 roku, syn włoskiego imigranta po raz pierwszy posmakował wyścigów jako mechanik pokładowy w Chevrolecie, prowadzonym przez klienta warsztatu samochodowego, w którym pracował. Po odbyciu służby wojskowej, Juan Manuel Fangio zaczął jeździć w długich i często niebezpiecznych wyścigach drogowych. Do czasu wybuchu II wojny światowej odnosił w nich spore sukcesy.

Do wyścigów samochodowych powrócił w 1947 roku. Juana Manuela Fangio zainteresowały w szczególności sukcesy dwóch włoskich kierowców - Achille Varziego oraz Luigiego Villoresiego. JMF ścigał się z przybyszami z Europy Maserati, zakupionym wcześniej przez miejscowy Automobilklub. Przebieg tych wyścigów jednoznacznie wykazał ponadprzeciętny talent JMF, co potwierdziło jego marzenia i pchnęło dalej w świat wyścigów.

Juan Manuel Fangio był pod dużym wrażeniem europejskich wyścigów, jednakże niewiele brakowało a karierę zakończyłby przedwcześnie. Po powrocie do Argentyny brał udział w wypadku w czasie wyścigów drogowych, kiedy to zginął pilot w jego amochodzie. Dzięki poparciu politycznego JMF udało wyjechać się do Europy. Gdy Alfa Romeo zaczęła przygotowywać się do pierwszego sezonu mistrzostw świata Formuły 1 w 1950 r. Fangio dostał swoją szansę. Pomogły mu w tym wcześniej zdobyte kontakty z włoskimi kierowcami. W 1950 roku przegrał tytuł o mały włos z partnerem z zespołu - Nino Fariną. Jednak rok później to w jego ręce powędrował tytuł indywidualnego mistrza świata F1.

Alfa 159 stawała się coraz starsza, więc Fangio zmienił zespół i wylądował w Maserati. Wtedy też doznał urazu kręgosłupa podczas wypadku na torze Monza, co spowodowało długą przerwę od ścigania się. Na tory F1 powrócił w 1953 roku za kierownicą Maserati i musiał stawić czoła dominującemu wtedy zespołowi Ferrari. W sezonie 1954 wygrał dwa pierwsze wyścigi, lecz nie przeszkodziło to jemu w rychłym odejściu do ekipy Mercedesa. Do dwóch wygranych dołożył cztery kolejne i ponownie został mistrzem świata. W kolejnym roku udało mu się obronić tytuł dzięki czterem zwycięstwom. Pod koniec sezonu 1955 Mercedes wycofał się z wyścigów po tragedii w Le Mans. W wyniku tej decyzji szefostwa Srebrnych Strzał Argentyńczyk znalazł zatrudnienie w Ferrari.

O mistrzostwo przyszło mu rywalizować z kolegą z zespołu - Peterem Collinsem oraz reprezentującym Maserati Stirlingiem Mossem. Podczas GP Włoch Juan’owi popsuł się samochód, lecz „z pomocą przyszedł” jego partner Collins, który oddał mu własny bolid. W ten sposób JMF zagwarantował sobie kolejny, czwarty już tytuł mistrzowski.

W 1957 roku Fangio powrócił do Maserati i zdobył swój piąty i ostatni tytuł. Rozstrzygający wyścig - Grand Prix Niemiec na torze Nurburgring był jednocześnie najbardziej spektakularnym w jego karierze. Jego przeciwnikami byli Mike Hawthorn i Peter Collins, obaj prowadzący bolidy z Maranello. Maserati zatankowało bolid Juana Manuela Fangio wyraźnie niewielką ilością paliwa, by mógł wypracować sobie przewagę i utrzymać pierwsze miejsce po tankowaniu. Jednak wolna obsługa w boksie sprawiła, iż JMF powrócił na tor ze stratą ponad 45 sekund do duetu Ferrari. Argentyńczyk rzucił się w szalony pościg i mimo dociążenia paliwem nadrabiał po sześć sekund na jednym okrążeniu. Na półtora kółka przez metą udało mu się wyprzedzić byłego partnera - Collinsa, a następnie dopadł i wyprzedził Mike’a Hawthorna.

W 1958 startował prywatnym Maseratim w dwóch wyścigach, w których dwukrotnie dojechał do mety na czwartym miejscu (GP Argentyny i GP Francji). Wyścig w kraju nad Loarą był jego ostatnim w karierze. W swoim ostatnim Grand Prix liczył już 47 lat. Jak dotąd Juan Manuel Fangio pozostaje najstarszym mistrzem świata Formuły 1. Swój ostatni piąty tytuł mistrzowski zdobył mając 46 lat i 41 dni. Obecne trendy w F1 zatrudniania niepełnoletnich i niedoświadczonych kierowców spowodują, iż ten rekord jeszcze przez długi czas będzie przypisywany charyzmatycznego Argentyńczykowi. Juan Manuel Fangio zmarł 17 lipca 1995 w Buenos Aires pozostawiając za sobą wielkie dziedzictwo w Formule 1, które do dziś jest legendą i wzorem dla początkujących kierowców wyścigowych.

Statystyki Juana Manuela Fangio:
Starty w Grand Prix: 51
Debiut: GP Wielkiej Brytanii 1950
Ostatnie GP: GP Francji 1958
Pierwsze zwycięstwo: GP Monako 1950
Ostatnie zwycięstwo: GP Niemiec 1957
Pierwsze pole position: GP Monako 1950
Ostatnie pole position: GP Argentyny 1958
Liczba pole position: 29
Liczba zdobytych punktów: 245
Liczba wizyt na podium: 35
Zespoły: Alfa Romeo, Maserati, Mercedes, Ferrari, Scuderia Sud Americana, Juan Manuel Fangio




Wasze komentarze (0) Dodaj komentarz Bądź pierwszy!
Wyraź swoją opinię!
Strona jest zarządzana przez firmę
Scenic Group Sp. z o.o.
© 2017 F1zone.pl Wszelkie prawa zastrzeżone.
Reprodukowanie, przechowywanie lub udostępnianie całości serwisu lub jego części bez zgody właściciela jest zabronione.
Ikona_ustawienia
Ikona_ustawienia_x

Kolor marginesów:

Kolor tła pod tekstem: