Bezpieczeństwo. Pan Bezpieczeństwo

24.01.2010 09:53, autor: Dawid Prokopowicz, wyświetleń: 1690

Na przestrzeni 10 lat brał udział w 57 Grand Prix i na każdym okrążeniu prowadził. Bernd Maylander - człowiek za kierownicą samochodu bezpieczeństwa Formuły Jeden i - w rezultacie - pełniący jedną z najbardziej stresujących funkcji w tym sporcie.

Gdy Maylander wkracza na tor, zwykle oznacza to czyjeś kłopoty. To jego rolą jest zapanowanie nad chaosem do czasu, aż niebezpieczeństwo zagrażające kierowcom przeminie lub gdy tor opuszczą porządkowi. Jeśli wydaje ci się to proste, zważ, że musi tego dokonać samochodem o 2/3 mocy bolidu, a przy tym nie wyposażonym w żadne aerodynamiczne 'sztuczki'. Nie znaczy to bynajmniej, że jego maszyna jest wolna, podśrubowany Mercedes SL63 zdolny jest osiągnąć imponujące czasy okrążenia, mimo iż jest to 'wciąż' podrasowany samochód o przeznaczeniu drogowym. Faktyczne umiejętności dochodzą do głosu przy prędkości sięgającej nawet 170 mph (ponad 270 km/h), gdy kierowca musi utrzymywać stały dialog z zespołami w alei serwisowej, którzy z kolei martwią się przede wszystkim malejącym ciśnieniem opon czy przegrzewaniem silników.

"W trakcie wyjazdu samochodu bezpieczeństwa, najważniejszym elementem jest właśnie samo bezpieczeństwo, chociaż na uwadze muszę mieć określony przedział prędkości. To niesamowite, jak szybkie potrafią być te samochody. Wpływ na prędkość, z którą jadę, mają również zespoły. Informują kontrolkę, jeśli tylko chcą bym zwolnił bądź przyspieszył. Zwykle - podczas wyjazdu - osiągam limity (samochodu)." (B. Maylander, F1.com)

Nie może być zaskoczeniem stwierdzenie, że Maylander to doświadczony kierowca o wyścigowej przeszłości. We wczesnych latach 80-tych rozpoczął przygodę z kartingiem, później zaś brał udział Formule Ford oraz Porsche Carrera Cup. Lata 90-te to podział na DTM, FIA GT oraz Porsche Supercup. W roku 2000 dała znać o sobie jego determinacja, gdy wraz z zespołem tryumfował w 24-godzinnym wyścigu na Nurburgring. Wczesne lata pierwszej dekady XXI wieku to kontynuacja przygody - bez większych sukcesów - w DTM. Karierę wyścigową zakończył w roku 2007.


Weekendy F1 to dni wielkiej pracy Maylandera. Jest pierwszym kierowcą, która melduje się na torze (czwartek), pokonuje ilość kółek wymaganą do należytego sprawdzenia stanu toru - począwszy od tarek po rozlokowanie kamer TV. Podobny cykl zajęć powtarza się każdego następnego poranka weekendu - sprawdza m.in. system GPS i system świateł. Podczas piątkowych sesji treningowych samochód bezpieczeństwa 'odpoczywa' (w przypadku wystąpienia nieprzewidzianych zdarzeń trening zostaje przerwany) i Maylander wydarzeń z toru dogląda z siedziby FIA, czekając aż kierowcy F1 i GP2 przekażą mu kolejne informacje.

Sobota: oczekuje w pogotowiu kwalifikacji i pierwszego wyścigu GP2, w którym nie trudno o różnej maści incydenty. Ale tak naprawdę "zarabianie na życie" zaczyna się w niedzielę. Rano, po zakończeniu często odbywających się zawodów GP2 i Porsche Supercup, udaje się na arenę głównych wydarzeń. Na pięć minut przed rozpoczęciem wyścigu przejeżdża fragment od linii startu po wyznaczone mu - za swoim potwierdzeniem - miejsce postojowe: takie, z którego możliwie najszybciej przeniesie się wewnątrz torowych wydarzeń. Sam wyścig ogląda na zamontowanym w jego samochodzie telewizorze. Otrzymuje również aktualizacje warunków pogodowych.

To od dyrektora wyścigowego (pełnił tę funkcję Charlie Whiting, który został ostatnio "przeniesiony" przez FIA) Maylander otrzymuje komunikaty, wedle których musi postępować, choć i on może komunikować się kontrolką. Na komendą "Safetycar stand-by" (Samochód bezpieczeństw w pogotowiu), przygotowuje się do wyjazdu, który aktywowany jest komendą "Sefaty car go". Wówczas wyjeżdża na tor i jak najszybciej stara się "złapać" lidera wyścigu.

źródło: espnf1