Scuderia Ferrari

Szef zespołu: Stefano Domenicali
Samochód: Ferrari F2012
Silnik: Ferrari 056 V8
Opony: Pirelli
Debiut: GP Monako 1950
Starty: 811
Wygrane: 214
Punkty: 5402,5

W każdym sporcie, jest człowiek lub zespół, który jest l legendarny, wprost czczony przez największe rzesze kibiców, na całym świecie. Ferrari zawsze takie było. Mieli najlepszych kierowców i najlepsze bolidy, a pomimo kilku suchych sezonów, nie stracili popularności, ciągle zaskarbiając sobie coraz większe rzesze fanów.

Człowiekiem który założył Scuderię, był Enzo Ferrari, chciał on wspierać nią młodych, amatorskich kierowców. Szybko rozwijający się zespół, przeniósł się do Maranello i tak zaczęła się jego historia w Formule 1.

Podczas pierwszego GP na torze Silverstone, Ferrari nie udało się zakwalifikować do wyścigu, ale już podczas drugiego GP Monako, Alberto Ascari przywiózł pierwsze punkty dla włoskiego teamu. Aby w sezonach 1951 i 1952 zostać pierwszym Mistrzem Świata, ścigającym się w barwach Scuderii. Walka toczyła się wtedy tylko między Ferrari a Masteratii. Ascari przeszedł do Lancii, a kiedy zmarł po wypadku na Monzie, Enzo zakupił bolidy konkurenta i wystawił je jako swoje. Z Fangio za kierownicą, wygrali w sezonie 1956. Kolejny tytuł zdobyty został w 1959 roku.

Sezon 1961, tym razem za kierownicą Phil Hill i kolejne mistrzostwo. Do tego wygrana w 24 H Du Mans. Później w F1 przyszedł okres dominacji Lotusa, lecz Scuderia wróciła na szczyt w roku 1964 za sprawą Johna Surtees’a. Po tym sukcesie nastały prawdziwe chwile słabości dla włoskiego zespołu. Pasmo porażek i fatalnych wypadków ( w tym Lorenzo Bandiniego na GP Monako ), zostało zakończone wraz z nową dekadą, nowymi maszynami i nowymi kierowcami. Niki Lauda i Ferrari 312T stanowili wspaniałą mieszankę, która zaowocowała w 1975 podwójnym mistrzostwem. Nurburgring - 1976, rozpędzony czerwony bolid uderza w barierę i zapala się, uwieziony we wraku Lauda cudem przeżywa, a rok później po raz kolejny zostaje mistrzem. Oczywiście z Ferrari. Lauda odchodzi z Ferrari do Brabhama, a do teamu z Maranello przybywa młody i utalentowany Gilles Villeneuve. Po małych przetasowaniach, Jody Scheckter ku uciesze Tifosich, zdobywa kolejny tytuł dla Ferrari.

Można było spodziewać się że Ferrari będzie utrzymywało dobre wyniki, ale niespodziewanie przyszło załamania formy. Słabe bolidy przekładały się na tragedie. Młody Villeneuve ginie podczas kwalifikacji do Grand Prix Belgii. Owszem w ręce Ferrari w latach 80 powędrowało dwa tytuły mistrzowskie, ale tylko w kategorii zespołów. 1988 to śmierć legendarnego już Enzo Ferrari i wykupienie większościowy udziałów Scuderii przez Fiata.

Kluczowym aspektem początku nowej dekady, było przestawienie się Ferrari z silników V12, na V10. W 1991 Alain Prost walczył o tytuł do ostatniego GP, jednak musiał uznać wyższość Ayrtona Senny. Scuderia staczała się powoli na samo dno rywalizacji, jednak wtedy Bernie Ecclestone, zaproponował Luce di Montezemolo, sprowadzenie do Ferrari Jeana Todta i zatrudnienie nowej gwiazdy F1, Michaela Schumachera, który pociągnął za sobą z Benettona Rossa Brawna. Dzięki tej mieszance wszyscy począwszy od sezonu 1996, przez dziesięć lat wszyscy oglądali mistrzowskie popisy Schumiego, który wywalczył ze Scuderią pięć tytułów, a sam zespół tryumfował w końcowej klasyfikacji sześciokrotnie. Po odejściu Michaela do Ferrari przybył Kimi Raikkonen, który wygrał mistrzostwa A.D. 2007. W GP Brazylii 2008 każdy widz mógł zobaczyć jak Felipe Massa, przegrywa walkę z Lewisem Hamiltonem na ostatnim zakręcie Interlagos.

Po zmianach technicznych, nową bronią zespołu w sezonie 2009 został bolid F60, ale nie sprawdził się on najlepiej, wygrywając tylko raz podczas GP Belgii. Sezon 2010 wedle zapowiedzi Stefano Domenicaliego, miał być rokiem mistrzostwa Ferrari, nie bez potrzeby do stajni dołączył Fernando Alonso, ciągnąc za sobą wsparcie finansowe Santandera. Zaczęło się pięknie. Od zwycięstwa. I gdy wszyscy myśleli że powtórzy się scenariusz dominacji Schumiego, zaczęły się schody. Katastrofa goniła katastrofę. Gdy te się skończyły, a Fernando wygrał GP Niemiec pojawiły się kontrowersje. Rozpoczęła się szaleńcza pogoń. Przed ostatnim wyścigiem, Hiszpan prowadził w klasyfikacji, ale koszmarny błąd zespołu kosztował go trzecie mistrzostwo. Nie pomogły nawet - legendarne dziś - słowa „ Fernando is faster than You”.

Po kosmetycznych zamianach na głównych stanowiskach, Marenello przygotowuje się do odsieczy. Ma być żywiołowo i gorąco. Po włosku…


Kierowcy:
Fernando Alonso
Felipe Massa

Adres: Scuderia Ferrari Marlboro,
Gestone Sportiva, Via A. Ascari 55-57
I-41053 Maranello, Italia
www.ferrariworld.com