Mówiąc nieco żartobliwie, kariera pana „Guzika” zmierzała od kubraczka w gokartach po szyty na miarę smoking w F1. Jest przy tym Jenson barwną postacią padoku F1, a wielu kierowców - konkurentów na torze - pozytywnie wypowiada się o koleżeńskim charakterze Brytyjczyka.

Co nie może być niespodzianką, Jenson zaczynał od gokartów. Pod czujnym okiem ojca, Johna Buttona, znanego na Wyspach kierowcy rallycrossowego, odnosił swoje pierwsze sukcesy: mistrzostwa Wielkiej Brytanii oraz vice-mistrzostwo świata w 1995. Mając zaledwie 17 lat stał się najmłodszym w historii zwycięzcą kartingowych mistrzostw Europy w klasie Super A. Rok 1998 wiązał się z otrzymaniem nagrody McLaren-Autosport Young Driver Of The Driver, ale młody Brytyjczyk w samozachwyt nie popadł i w kolejnym sezonie odnosił zwycięstwa w Formule 3, trzykrotnie stając na najwyższym stopniu podium.

Wzbudzając niemałe kontrowersje zadebiutował w najwyższej klasie rozgrywkowej Formuły, w „Jedynce”. Liczył sobie wówczas 19 wiosen, a i droga do F1 wiodła „na skróty” (F3), przez co podniosły się głosy krytykujące przyznanie Brytyjczykowi przez FIA super-licencji. Debiut w ekipie Franka Williamsa wypadł okazale, choć mógłby jeszcze lepiej, bo przed punktowaną pozycją w GP Australii „obroniła” Jensona niesprawna jednostka napędowa. Na rekompensatę nie czekał długo i już w następnym wyścigu w Brazylii przywiózł punkty za szóstą lokatę, stając się najmłodszym punktującym kierowcą w historii.

W swoim debiutanckim sezonie zgromadził ich łącznie 12, co dało mu 8 pozycję w klasyfikacji generalnej. Kolejne dwa lata przypadły na jazdę w Benettonie-Renault, ale słabe bolidy skutecznie przyblokowały możliwość zabłyśnięcia Jensona w ostatecznej klasyfikacji. Większe możliwości oferował za to zespół BAR (później Honda), z którym wywalczył swoje pierwsze pole position.

Biało-czerwone barwy swojego teamu wypromował zwłaszcza w tzw. roku Ferrari, tj. 2004, kiedy ustępował „tylko” M. Schumacherowi i R. Barrichello. Konto Brytyjczyka powiększyło się aż o 85 punktów, dzięki czemu stanął na najniższym stopniu podium na zakończenie rozgrywek. Znakomity sezon w wykonaniu Buttona potwierdziły zakusy Williamsa, który ostatecznie - po długich sporach z Hondą - przegrał batalię o serce Jensona. Przygoda z BAR-Hondą trwa do dziś i wiadomym jest, że będzie trwała także przez rok 2009.

W 2006 roku na zlanym deszczem Hungarioring Button zapewnia sobie pierwsze zwycięstwo w F1. Sezon tryumfu czarnoskórego rodaka pokrył się z koszmarną wręcz dyspozycją Hondy. Obaj kierowcy - pod okiem Rosa Brawna - próbowali kąsać rywali, ale ze sprzętem, jakim przyszło im się ścigać przypominali raczej rozwścieczonego, bezzębnego niemowlaka.  5 grudnia 2008, na skutek działań wyniszczającego padok  kryzysu finansowego, zarząd Hondy w Tokio podejmuje  decyzję o wycofaniu teamu z Jedynki. Po trzymiesięcznym boju o przetrwanie, 6 lutego Ros Brawn podaje informację o powstaniu nowego-starego zespołu ze stajnią w Brackley - Brawn GP. Pierwszym kierowcą teamu jest naturalnie Jenson Button.

Sezon 2009 to niejako nagroda i ukoronowanie ostatnich dwóch fatalnych sezonów Brackley. Brytyjczyk dominuje w pierwszej części sezonu, w drugiej zaś "trzyma rękę na szybciej bijącym pulsie". Aż wreszcie, w przedostatnim GP na Interlagos, dojeżdżający na piątej pozycji Button zapewnia sobie pierwszy tytuł mistrzowski. Czy ostatni? Przejście do McLarena, które staje się faktem w kilkanaście tygodni później rozpoczyna nowy etap w karierze pana Guzika.