David Coulthard

Zaczynał jak większość kierowców - w kartingu. W 1989 przeniósł się do Brytyjskiej Formuły Ford 1600, zwyciężając już w pierwszym sezonie startów. W 1990 startuje w Brytyjskiej Formule Vauxhall-Lotus, kończąc sezon na 3 miejscu. W tym samym sezonie wygrywa 2 prestiżowe wyścigi Formuły 3 - w Makau i Zandvoort - jednocześnie zdobywając tytuł wicemistrzowski. W 1992 przechodzi na 3 sezony do Formuły 3000. W 1993 jest już kierowcą testowym Williamsa.

W 1994 po tragicznej śmierci Ayrtona Senny, David zostaje drugim kierowcą Williamsa. Pierwszy raz startuje w wyścigu debiutując na Grand Prix Hiszpanii. Rok później zostaje stałym kierowcą Williamsa. Wtedy też zakończył sezon na 3 miejscu w klasyfikacji kierowców. W następnym sezonie przeszedł do McLarena, w którym spędził aż 9 lat. W 1997 powtarza sukces z 1995 i kończy rok na 3 miejscu. 2001 to najbardziej udany sezon w karierze Szkota. Zdobywa tytuł wicemistrzowski, przegrywając tylko z Michaelem Schumacherem. Lata 2002-05 są już zupełnie nieudane. W 2005 przechodzi do teamu Red Bull Racing. Na koniec sezonu zajmuje dopiero 12 miejsce. Kolejne sezony również nie przynoszą poprawy. Coulthard zajmuje w nich kolejno 13 i 10 miejsce, ani razu nie stając na podium. W sezonie 2008 pozostaje w teamie Red Bull, a jego partnerem niezmiennie jest Mark Webber. W Grand Prix Kanady zdobywa trzecie miejsce. 3 lipca 2008 Coulthard oficjalnie ogłosił, iż wycofuje się z Formuły 1 wraz z końcem sezonu 2008.