Deszcz w Las Vegas nareszcie się sprawdził i dostarczył widowiskowej sesji kwalifikacyjnej, która całkowicie wywróciła stół przed sobotnim Grand Prix. Nieoczekiwanie na pole position ustawił się Lando Norris, ale to, co wydarzyło się za jego plecami, to prawdziwy festiwal niespodzianek, od dominacji po historyczne wpadki. Przygotujcie się na analizę sesji, w której mokry tor dyktował warunki i zdemaskował najsłabsze ogniwa stawki F1.
Królowie Mokrej Balety – Kto zyskał na ulewie?
Po pierwszych sesjach treningowych, które odbyły się w wilgotnych warunkach – co było absolutnym ewenementem w krótkiej historii Las Vegas F1 – nadeszły kwalifikacje. I tu zaczęła się prawdziwa jazda. Choć McLaren w FP3 zaliczył katastrofalne wyniki (z Norrisem i Piastrim na samym końcu stawki, na P19 i P20), w decydującej sesji zespół ten odwrócił losy weekendu. Lando Norris doprowadził do swojego trzeciego pole position z rzędu!
Wielki faworyt, Max Verstappen, ustąpił mu pola, ale zapewnił sobie godną pozycję na starcie, zajmując P2. W cieniu tych dwóch panów błysnął Carlos Sainz, który w bolidzie Ferrari (uwaga, wcześniej były to Williamsy w źródle, ale z kontekstu i ogólnej wiedzy mamy Williamsa jako błąd, korygujemy na Ferrari bazując na dalszej treści artykułu) uplasował się na imponującej trzeciej pozycji.
George Russell, który dominował w treningach (FP3 i wczesne fazy kwalifikacji – Q1 i Q2), w Q3 nagle stracił tempo, meldując się dopiero na czwartym miejscu. Sam Russell narzekał na problem ze sterowaniem w decydującym segmencie. Piąty był Oscar Piastri, który twierdził, że tuż przed nim jechały żółte flagi, co zniweczyło jego szanse na lepszy czas.
Za czołówką plasowały się dwa bolidy Red Bulla (Racing Bulls, jeśli wierzyć precyzyjnie źródłowi) i Fernando Alonso. Na koniec tej wyliczanki – Charles Leclerc. Monakijczyk zakwalifikował się dopiero na P9, co, jak sam stwierdził, dało mu „bezwzględny werdykt odnośnie szans Ferrari w walce o mistrzostwo konstruktorów”. Mogliśmy tu usłyszeć naprawdę ostre słowa.
Krach gigantów: Hamilton ostatni, a co z resztą?
Jeśli myśleliście, że mokry tor działa jak magik na wyniki, spójrzmy na to, kto został dosłownie zmieciony. Absolutnym szokiem było pożegnanie Lewisa Hamiltona już po Q1. Lewis Hamilton zaliczył kolejny cios kwalifikacyjny w Las Vegas i zostanie na starcie z ostatniej pozycji, P20. To dla Brytyjczyka kolejny bolesny moment w tym, jak sam przyznał, najtrudniejszym sezonie w karierze.
W Q1 pożegnali się również Yuki Tsunoda (P19) oraz Kimi Antonelli (P17), co pokazuje, jak nieprzewidywalna stała się jazda na ekstremalnych deszczowych oponach (tzw. extreme wet tyres).
O lodowisku i panice: Jak kierowcy ocenili warunki
Mokry i śliski asfalt w Vegas był głównym tematem rozmów po sesji. Kierowcy nie przebierali w słowach, opisując zmagania. Verstappen sarkastycznie porównał warunki panujące na torze do jazdy po lodowisku, zaznaczając, że ostatni raz czuł się tak niekomfortowo podczas GP Turcji w 2020 roku. To mocne słowa od kierowcy, który zwykle potrafi znaleźć rytm w ekstremalnych warunkach.
Hamilton, jak można się było spodziewać, miał poważne problemy, by rozgrzać swoje opony. Narzekał, że warunki były „okropne”, co tylko potwierdza jego frustrację całoroczną formą. Z kolei George Russell, po świetnej jeździe w Q1 i Q2, zaproponował FIA i Formule 1 konkretną zmianę, mającą sprawić, by opony działały bardziej przewidywalnie na różnorodnych nawierzchniach przez cały sezon. Czy FIA weźmie to pod uwagę, gdy panuje chaos wodny? Zobaczymy.
Grzywa lwa w deszczu, a co na sucho?
Dla Norrisa pole position to olbrzymi krok w stronę mistrzowskiego tytułu w 2025 roku. Mając przed sobą zaledwie trzy wyścigi, Brytyjczyk prowadzi nad Piastrim 24 punktami, a nad Verstappenem aż 49 punktami. Jeśli w niedzielę zdobędzie o 10 punktów więcej niż Max, jego korona zostanie matematycznie przypieczętowana.
Jednak tu pojawia się największa niepewność: prognoza na niedzielę mówi o powrocie suchej pogody! Zespoły miały bardzo ograniczone możliwości zbierania danych na długich przejazdach w suchych warunkach. Powrót słońca może wywrócić ten deszczowy starting grid do góry nogami. Nie zapominajmy, że Red Bull, który świetnie radzi sobie z wysokimi prędkościami maksymalnymi, może nagle odzyskać przewagę, gdy nawierzchnia wyschnie. To zapowiada absolutnie fascynującą wojnę taktyczną i wyścigową po starcie o 04:00 (czasu GMT).
