Jaka będzie przyszłość Roberta Kubicy?
Czy Mercedes obroni mistrzostwo?
Sprawdź co zainteresowało Twoich znajomych.

GP Belgii 2017-08-27
f1 - GP Belgii
Deszcz

19°C

5 km/h

Tłumacz

Podobne:

Skomentuj

Juan Manuel Fangio – mistrz na torze, a także poza nim

Udostępnij na Facebook
04.04.2011 15:57, autor: Paweł Świderski, wyświetleń: 3301
 Juan Manuel Fangio argentyński kierowca Formuły 1, pięciokrotny mistrz świata. Urodził się 24 czerwca 1911 roku w małym miasteczku Balcarce. Wywodził się z rodziny biednych włoskich emigrantów. Młody Juan od dziecka interesował się motoryzacją. Szybko podjął pracę mechanika samochodowego. Z czasem założył własny warsztat, w którym przygotowywał sobie stare auta, na których ścigał się w lokalnych wyścigach.
 Bardzo szybko w okolicy zrobiło się głośno o mechaniku - kierowcy. Fangio zyskał sympatię i uznanie w oczach sąsiadów, którzy w lecie 1939 roku zorganizowali zbiórkę pieniędzy na zakup samochodu wyścigowego dla swojego ulubieńca. Pieniędzy starczyło na używanego Chevroleta, jednak znając smykałkę do majsterkowania Juana Manuela, zrobił z niego prawdziwy samochód wyścigowy.

Fangio startował w długich i wyczerpujących wyścigach. W 1940 został mistrzem Argentyny po triumfie w 9500-kilometrowym maratonie Gran Premio del Norte. Tytuł zdobył także w 1941 roku, czym zwrócił na siebie uwagę całego kraju. Włącznie z panującym wówczas dyktatorem Juanem Peronem. Postanowił on zrobić z młodego kierowcy ikonę reżimu i w prezencie podarował mu samochód Simca-Gordini, którym to z sukcesami rywalizował w Europie.

Fangio dobrymi wynikami zapracował na posadę w włoskim zespole Alfa Romeo, który w 1950 roku przystąpił do ruszających właśnie mistrzostw świata Formuły 1. Odnosząc trzy zwycięstwa, Juan Manuel zdobył tytuł wicemistrza – lepszy od niego okazał się tylko kolega z zespołu, Giuseppe Farina. Rok później nie było już silnych na Argentyńczyka i to on został mistrzem.

Po tym sukcesie Fangio przeniósł się do zespołu Maserati, gdyż Alfa Romeo wycofała się z rywalizacji. Jednak początków w nowym zespole Juan Manuel nie mógł zaliczyć do udanych. Najpierw z przyczyn technicznych nie wystartował w pierwszym wyścigu sezonu w Szwajcarii. Kilka dni później na torze Monza, podczas wyścigu nie zaliczanego do mistrzostw, uległ poważnemu wypadkowi i dla zawodnika sezon był już skończony.

W sezonie 1953 Fangio wygrał zawody zaliczane do klasyfikacji mistrzostw świata na tym samym torze, na którym rok wcześniej uległ poważnemu wypadkowi – włoskiej Monzy. Jednak nie zdołał odebrać mistrzowskiej korony Alberto Ascariemu, który zdobył mistrzostwo po raz drugi z rzędu.

Rok 1954 był kolejnym przełomem w życiu Fangio. Po dwóch eliminacjach mistrzostw świata, dał namówić się na przeprowadzkę do niemieckiego Mercedesa. W zespole tym byli także Karl Kling oraz Hans Hermann. W swoim debiucie w GP Francji na torze Reims Mercedes W196 okazał się bezkonkurencyjny, zapewniając koncernowi ze Stuttgartu podwójnie zwycięstwo: wygrał Fangio, a drugi był Kling.

Dwa tygodnie później na torze Silverstone niespodziewanie Mercedes otrzymał ostrzeżenie od Włochów z Ferrari. Kierowcy tego zespołu zdominowali wyścig zdobywając dwa pierwsze miejsca, zostawiając rywali daleko w tyle. Jednak w dalszej części sezonu nie było już mocnych na Argentyńczyka siedzącego za kierownicą Niemieckiego bolidu. Wygrał następne trzy wyścigi, zapewniając sobie tytuł mistrzowski na dwie rundy przed zakończeniem mistrzostw.
W sezonie 1955 światem sportów motorowych wstrząsnęły dwie wielkie tragedie. Na torze Monza, podczas prób nowego Ferrari zginął 26 maja Alberto Ascari, a niespełna miesiąc później, w Le Mans, Mercedes Francuza Pierre'a Levegha wpadł w tłum kibiców – kierowca i 82 widzów ponieśli śmierć. Skutkiem tych zdarzeń było anulowanie trzech wyścigów (GP Francji, Niemiec i Szwajcarii). Rywalizacja sportowa w tamtym sezonie zeszła na drugi plan. Jednak z sześciu eliminacji, jakie doszły do skutku, pięć wygrał Fangio, zapewniając sobie trzeci tytuł mistrzowski.

Na skutek wycofania się Mercedesa z rywalizacji w 1956 Fangio przesiadł się do Ferrari. Jednak bolid jakim dysponowali nie okazał się tak mocny jak przewidywano. . Kierowcy Maserati deptali po piętach mistrzowi świata. Dodatkowo Jaun Manuel nie otrzymywał wsparcia ze strony kolegów z zespołu: Petera Collinsa i Eugenio Castellottiego.

Czwarty tytuł ( w tym trzeci z rzędu) był już na wyciągnięcie ręki, jednak podczas ostatniej rundy mistrzostw ( GP Włoch) zawiódł silnik jego Ferrari. Wówczas kolega z zespołu, Collins, zrezygnował z własnych ambicji i odstąpił Fangio swój samochód, umożliwiając mu w ten sposób zdobycie czwartego tytułu mistrzowskiego.

Pomimo zdobycia tytułu Fangio odszedł z Ferrari, by na sezon 1957 powrócić do Maserati. Tą decyzją przysporzył sobie wielu wrogów. Jednak mistrz wiedział, co robił. Po trzech wygranych eliminacjach sezonu wydawało się, że nic nie jest w stanie powstrzymać Argentyńczyka przed zdobyciem kolejnego tytułu. Podczas czterech kolejnych wyścigów największy opór stawiali Luigi Musso na Ferrari i Moss na Vanwallu, ale na niewiele się to zdało i piąty (a czwarty z rzędu) tytuł mistrzowski Fangio stał się faktem.

W następnym sezonie Argentyńczyk wystartował już tylko w dwóch wyścigach, ogłaszając zakończenie kariery.

W wieku 47 lat Fangio nie musiał już nikomu niczego udowadniać. Zakończył karierę jak wielki mistrz, będąc wciąż na szczycie. W blasku chwały pożegnał się z Formułą 1. Kiedyś powiedział, że jego receptą na wygrywani jest zasada:"mniej hamulca, więcej gazu". Argentyńczyk zmarł 17 lipca 1995 roku w rodzinnej Balcarce, mając skończone 84 lata.


Wasze komentarze (1) Dodaj komentarz
kostek7273 [komentarzy: 144] / 2011-04-04 22:41:32
Umazany jak górnik po szychcie. cytuj
Strona jest zarządzana przez firmę
Scenic Group Sp. z o.o.
© 2017 F1zone.pl Wszelkie prawa zastrzeżone.
Reprodukowanie, przechowywanie lub udostępnianie całości serwisu lub jego części bez zgody właściciela jest zabronione.
Ikona_ustawienia
Ikona_ustawienia_x

Kolor marginesów:

Kolor tła pod tekstem: