Jak na kierowcę F1 przystało, Timo rozpoczął swe zmagania na torze kartingowym, ale uczynił to, w przeciwieństwie do większości, późno, bo dopiero w wieku 15 lat. Dość powiedzieć, że 12 lat mniej czekał na swoją pierwszą gokartową jazdę Fernando Alonso. Ale Timo Glock był uczniem nad wyrazem zdolnym.

W 2002 występował w niemieckiej Formule 3, zdobywając nagrodę debiutanta roku i trzecią pozycję w klasyfikacji generalnej. Rok później trzykrotnie stąpał po najwyższym stopniu podium europejskiej serii F3. W roku 2004 niedoświadczonego Glocka dostrzegł Eddie Jordan i zaproponował mu kontrakt kierowcy testowego. Problemy sposnsorskie kierowcy Jordana, Giorgio Pantaniego pozwoliły młodemu Niemcowi zadebiutować u boku „dorosłych” kolegów, dzięki czemu Glock wywalczył podczas GP Kanady 2 punkty. Pierwsza zdobycz Niemca w F1 była jednak po części wyznaczona „przy stoliku”, jako że bolidy Toyoty i Williamsa zostały zdyskwalifikowane (dzięki czemu na 7 z 11 pozycji awansował debiutant z teamu Jordan). W kolejnych trzech wyścigach Glock nie zdołał zaprezentować swoich umiejętności, natomiast wyróżnił się zajęciem trzech piętnastych miejsc.

W latach 2005 - 2007 Glock ścigał się w Champ Car World Series i w serii GP2 (w zespołach BCN Competicion oraz iSport). Później, jako kierowca testowy BMW Sauber, liczył na występ w F1 w roli zmiennika Roberta Kubicy (po jego wypadku w Montrealu), jednak włodarze niemieckiego teamu zdecydowali się zaufać Sebastianowi Vettelowi.

Wygrywając GP2 w 2007 przekonał do siebie Toyotę, która po administracyjno-prawnych potyczkach z BMW, pozyskała Niemca wraz z kończącym się sezonem. W 2008 Glock wraz z Trullim wypracowali Toyocie solidne piąte miejsce w klasyfikacji konstruktorów. 10 w „generalce” Niemiec zapisał się przede wszystkim tańcem na lodzie na Interlagos, dzięki czemu umożliwił Hamiltonowi zwycięstwo na ostatnich metrach toru.